Wniebowzięci (Assumptions)

Cykl „Wniebowzięci” (2000), powstał z fascynacji cyberpunkiem i technologią komputerową. Ciała moich znajomych przenosiłam w świat zero-jedynkowy za pomocą skanera ręcznego. Ciała układałam w skonstruowanej do tego celu trumnie, z rękami złożonymi na łonie i zamkniętymi oczami.

Wniebowzięte – całuny (tekst napisany w 2001r)
Zdecydowałam się pracować wyłącznie przy pomocy sprzętu cyfrowego, wykorzystując stare skanery ręczne i komputer. Skanery ręczne już wtedy były sprzętem archaicznym. [Uruchomienie ich na nowych platformach systemowych graniczyło z cudem]. Pierwotnie wykonywałam skany mojej skóry, żeby umieścić ją na stronie internetowej – widok całej jej powierzchni dostępny dla każdego internauty. Ręcznym skanerem nie mogłam zarejestrować trudno dostępnych fragmentów. Zaczęłam skanować systematycznie skanować znajomych. Tą lub Tego kładłam do trumienki skonstruowanej prze zemnie na potrzeby skanowania i skanowałam widok ciała od góry. Na wierzch trumienki kładłam szybę, na szybie skaner i dokonywałam skanowania fragmentów o powierzchni kwadratowej (kwadraty, by nawiązać do pikseli, najmniejszych elementów obrazu cyfrowego, które mają formę kwadratów). Trumna wyłożona białym płótnem była wąska, więc większość odruchowo kładła dłonie złączone na łonie. Pozycja była identyczna jak na Całunie Turyńskim. Stopy były ułożone poziomo, co wydłużało sylwetki. W ułożeniu wertykalnym, dzięki takiemu ułożeniu stóp, sylwetki ludzkie zdaja wznosić sie ku górze, nabierają charakteru uduchowionego. Stąd pochodzi tytuł tytuł prac: Wniebowzięte”

BIBLIOGRAFIA
Aleksandra Polisiewicz, „Wniebowzięci-Całuny”, fototapeta, nr 1(2)/2003;
Kobieta o kobiecie, katalog, Galeria Kronika, Bytom, 2001;
FA-art, Kwartalnik Literacki 3(45) 2001 – na okładce i w numerze wykorzystano prace Aleksandry Polisiewicz;
Agata Smalcerz, „Kobieta o kobiecie”, EXIT, nr2/2001;
Magdalena Ujma, „Kobieta o kobiecie” (o wystawie), Wysokie Obcasy, 17 lutego 2001;
Izabela Kowalczyk, „Kobieta o kobiecie – impresje i pytania o wyraźnie feministycznym charakterze” (o wystawie), Magazyn Sztuki + Obieg, 26/1/2001

WYSTAWY:
Tkacze, Centrum Sztuki Staniszów, (2013)
Wenus Polska 2008, Miesiąc fotografii w Krakowie, dawna Kuchnia Brata Alberta, Kraków (2008);
Kobieta o kobiecie, Galeria Bielska BWA, Bielsko Biała (2001);
Kobieta o kobiecie, Galeria Kronika, Bytom, (2001);
Rybie oko, Bałtycka Galeria Sztuki, Słupsk, (2001);
Irreligia, Atelier 340, Kościół Notre-Dame de Lourdes, Bruksela, (2001);